برگ مورد بسته 100 گرمی

برند	حکیمت
این کالا در حال حاضر موجود نمیباشد.

اطلاعات گیاه شناختی مورد:

درختى بستانى و بلندتر از درخت انار، برگش ريزتر و سبزتر از برگ انار، تخمش سياه و هميشه سبز و معطر است. نام مورد (آس) در نزد غربيها مشهور به ريحان‏ است. برگهاى آن تخم مرغى، نوك تيز و معطر است و گلهاى آن در تابستان شكفته مى‏شود. مورد، داراى ميوه ترش مزه، مطبوع و خوراكى است. برگهايش متناوب و تخمدانش در پايين گلبرگها قرار دارد كه بعدا تبديل به ميوه مى‏شود. مورد، مانند درخت دهانكى، بسيار بلند، چوبش سياه و بسيار محكم و صمغ آن سرخ و سفيد است. آس برى را بعضى‏ها به اشتباه اذخر گفته‏اند. درخت آن از درخت بستانى كوچكتر، برگش كوچك، عريض، ضخيم‏تر، و نوك آن تيز است و در زمستان خشك نمى‏شود. تنه درخت آس، بلند و گل آن سفيد، ضعيف، سريع السقوط، خوشبو و برگ آن باريك، خوشبو و طعم آن اندكى تلخ و جمع كننده دهان است. ميوه آن ابتدا سبز و بعد از رسيدن سياه رنگ و مزه آن شيرين مى‏شود. كمى غذائيت دارد. نيز در درون ميوه آن تخم سفيد ريز املس از سه تا ده عدد هست. قوى‏ترين و بهترين اجزاى آن، ريشه آس مى‏باشد. حبّ الآس، كمى بزرگتر از فلفل سياه است. داخل ميوه 7 تا 8 تخم چرب وجود دارد كه مزه‏اش كمى ترش است. مزاج آس سرد و خشك است.

در جنگلهاى نواحى روم و شمال ايران به فراوانى مى‏رويد و نيز در نواحى جنوب غربى و اطراف شيراز، بلوچستان، يزد و اصفهان مى‏رويد. اين گياه در مناطق نيمه خشك و استپى لرستان، سپيد دشت، گيلان غرب و از خرم‏آباد تا منجيل ديده مى‏شود.

اسامی مختلف مورد:

آس اسم عربى است و مشهور به مورد مى‏باشد. آن را به عربى ريحان و به زبان محلى نازبو گويند. نيز آس را به سريانى آسا و كولن زا، به يونانى قيطوش به مصرى و شامى قوا انتر، به رومى مرسينين، به عبرى هدس به كابلى مورم، به هندى اوهيرا و مهندى و به سريانى و رومى برگ آن را قلباداسا و قليون مورس گويند. آس هندى را در سانسكريت سالست، سالساس، راج ترياس و شيشكا كه نوعى درخت كوهى مى‏باشد، مى‏گويند. آس برّى را به عربى ريحان القبور به يونانى مرسيا اغريا و در تنكابن جرجر و به فارسى مورد اسفرم مى‏گويند. آس را به فرانسوى Myrte و به لاتينى Myrtus Communis مى‏گويند. آس برى احمر را به فرانسوى Airella Ponctuee و به عربى كول خس مى‏گويند. آس برى صغير كه درختچه‏اى از تيره خلنگ است را به فرانسوى Ericacees و نيز آس را به اسامى قنتوس، مرسين، هدس، حمبلاس، قومام و مورت مى‏گويند. آس را در اطراف قزوين اسن و در تركمن صحرا به قاراط تنگيز مشهور مى‏باشد. دهقانها حب الآس را سمل گويند. آس را كمركس، زند و عمر نيز مى‏نامند.

روايات درباره مورد:

از امام صادق عليه السلام منقول است كه: گل، بيست و يك نوع دارد و بهترين گلها مورد است. به سند معتبر از حضرت امير المومنين عليه السلام نقل شده است كه: حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم هر دو كف را از گل سرخ پر كرده، به من عطا فرمودند، چون نزديك به مشام خود بردند فرمودند: كه بعد از گل مورد اين بهترين گلهاى بهشت است.

عن محمد بن عبد الله الكاتب، عن احمد بن اسحاق، قال: كنت كثيرا ما اجالس الرضا عليه السلام فقلت: يا بن رسول الله، انّ ابى مبطون منذ ثلاث ليال لا يملك بطنه، فقال: اين انت من الدواء الجامع؟ قلت: لا اعرفه. قال: هو عند احمد بن ابراهيم التمار، فخذ منه حبة واحدة واسق اباك بماء الآس المطبوخ، فانه يبرء من ساعته. قال: فصرت اليه، فأخذت منه شيئا كثيرا، و أسقيته حبة واحدة فسكن من ساعته. محمد بن عبد الله نويسنده، از احمد بن اسحاق گويد: بيشتر اوقات نزد امام رضا عليه السلام مى‏نشستم، روزى به آن حضرت عرض كردم: پدرم سه شب است شكم درد و اسهال دارد. فرمود: كجاست آن داروى جامع؟ گفتم: آن را نمى‏شناسم فرمود: نزد احمد بن ابراهيم خرما فروش است، يك مقدار از آن بگير و با آب آس پخته به پدرت بده خوب مى‏شود، مى‏گويد: از او گرفتم و به پدرم خوراندم و در همان ساعت خوب شد.

عن ابن عباس قال: «نهى رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم ان يتخلّل بالليط و الآس و قال: انهما يسقيان عروق الجذام». ابن عباس گويد: پيغمبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم نهى كرد از اينكه با ليط و آس خلال شود و فرمود: آنها ريشه‏هاى جذام را آبيارى مى‏كنند.

در رواياتى از امام صادق عليه السلام و حضرت على عليه السلام در موضوع آس چنين آمده است: آس بهترين گلها است، خوراك آب آس همراه با داروى جامع (داروئى است از ائمه عليهم السلام كه در كتاب امراض دستورش بيان شده) نافع اسهال است.

مزاج مورد:

آس سرد و خشك در درجه دوم است. (مزاج انواع آن فرق مى‏كند).

تركيب شيميايى مورد:

دكتر ريگل در سال 1849 از ميوه رسيده آن روغن فرّار، ماده رزين، تانين، اسيد سيتريك، اسيد ماليك و شكر حاصل كرده است. همچنين مقدار كمى كافور در آن موجود مى‏باشد. آس داراى روغنى فرّار و رزين مى‏باشد و آن در قسمت ادويه غير مستعمل، ذكر شده است.

خواص درمانی مورد:

برگ، تخم، روغن و ريشه مورد برای درمان مورد استفاده است. مورد برای درمان خون‏ريزى، ريزش عرق، نفخ، اسهال، دل‏پيچه، ضعف معده، ريزش مو، خفقان، ضعف قلب، سردرد، اسهال خونى، ضعف اشتها، بواسير، ضعف معده و روده، سفيدى مو، سوختگى بدن، كك‏ومك و كچلى قارچى مورد استفاده قرار می گیرد. مقدار خوراكش از نيم تا يك مثقال است.

مقوّى قلب، دافع خفقان و ضعف قلب، دافع بوى بد عرق، حابس اسهال و عرق، مقوّى موى سر و نافع سردرد است. محلّل، جاذب و مقوّى است. بوئيدن آن براى خارج نمودن رطوبات از مغز و تقويت آن مفيد است. آشاميدن آن جهت غشّ و سردردى كه بر اثر بلغم ايجاد شود نافع است. خوردن عصاره الکلی ميوه و برگش جهت تقويت معده و جگر، رفع يرقان و اسهال استفاده مى‏شود و نيز مدر شير، سنگ شكن و باعث جلوگيرى از ريزش بول مى‏باشد، شياف آن دافع كرم مقعد است. قابض، حابس خون، بندآور عرق بدن، باد شكن و نافع اسهال و دل‏پيچه است.

خون‏ريزى هر عضو را بند مى‏آورد، برگ آن نافع سوختگى است، ضماد آن ورمها و سردرد را تسكين و بوى عرق بدن را از بين مى‏برد، شربت آن اسهال را بند مى‏آورد، همچنين بندآور جريان خون از معده و مقوى قلب مى‏باشد. نافع آسم نزله‏اى و غرغره آن ضد عفونى كننده است و تحريك مخاط دهان را رفع مى‏كند.

ماليدن جوشانده آن در پسور پازيس موثر است. آس در نسخه‏هاى بواسير، درد شكم، اسهال خونى و ضعف اشتها و روده‏ها استفاده شده است.

شربت حبّ‏الاس يك دواى يونانى است كه براى تقويت معده خورده مى‏شود.

روغن برگ آس موى سر را سياه و بلند مى‏كند.

پلينى نوشته است كه: آس نافع اسهال خونى، زخمهاى جلدى، التهاب چشم، عقرب گزيدگى، التهاب مثانه، لكوريا (سيلان رحم) و جوشهاى دهان است. عصاره آن مدر و لكن قابض معده است. روغن آن نافع امراض جلدى، سوختگى بدن، ورم جلدى صفراوى، خونريزى از گوش، ريزش مو، ظفره (ناخنك در چشم) و ورم بيضه‏ها مى‏باشد. خوراك گرد آن از 1 تا 4 گرم براى امراض مثانه، سيلان خون از رحم و عرق زياد نافع و جوشانده آن در برونشيت كهنه مفيد است. جديدا روغن فرّارى از آس تهيه كرده‏اند كه به عنوان ضد عفونى كننده پوست استعمال مى‏شود، كه خوراك آن 6% تا 9% گرم مى‏باشد. كسى كه آن را به طور داخلى استعمال كند از ادرارش بويى استشمام مى‏شود و رنگ ادرار را تغيير مى‏دهد.

آب مقطر آس‏: آب مقطر برگ مُورد جهت تهيه اين آب مقطر از گياه Myrtus Communis از تيره مورد استفاده مى‏شود. در پوست، ساقه، برگ، كليه قسمتهاى گل و ميوه و حتى دانه اين گياه كيسه‏هاى ترشحى محتوى اسانس ديده مى‏شود، لذا تمام قسمتهاى اين گياه معطر است، ولى از برگ آن براى تهيه عرق استفاده مى‏كنند. برگ مورد محتوى تانن، مواد رزينى، كامفن و 3/ 0 درصد اسانس مى‏باشد. اسانس مورد به رنگ زرد است و شامل دى‏پانتن و ميرتنول است. مصرف گياه «مورد» به عنوان ضد عفونى كننده و ضد انگل، مقوى معده، قابض و موثر در بيماريهاى دستگاه تنفس و ادرار استفاده مى‏شود. همچنين فرآورده‏هاى «مورد» در برونشيت‏هاى عفونى و آسم، موجبات تسهيل خروج خلط را فراهم مى‏سازند. در تسكين سرفه نيز به كار مى‏رود. مصرف بى رويه فرآورده‏هاى «مورد»، زيان بار است به طورى كه ممكن است به جاى از بين بردن سرفه بيمار، موجبات تشديد آن و افزايش ترشحات مخاطى را فراهم كند. عرق برگ «مورد» را به عنوان قابض و معطر استفاده مى‏نمايند.

عوارض احتمالی مورد و روش اصلاح آنها:

آس مضر معده است و مصلحش انيسون مى‏باشد، مسواك نمودن با چوب تر آس جذام را به هيجان مى‏آورد (در روايت آمده است). بوئيدن گل آن موجب سردرد گرم و زكام است و مصلحش سوسن تر يا نيلوفر تازه مى‏باشد. استعمال زياد روغن آس باعث بى‏خوابى، زكام و سردرد مى‏شود و مصلحش گل بنفشه و سوسن است.

موارد قابل جایگزین کردن با مورد:

مشابه «مورد»، اقاقيا و آب برگ شاه توت است.